Pokrycia DLC w zastępstwie chromowania

Chromowanie przez wiele dziesięcioleci stanowiło popularną metodę dekorowania i zabezpieczania powierzchni przedmiotów metalowych. Od 2007 roku jest ono zabronione w przemyśle motoryzacyjnym, stąd poszukiwanie alternatywy, którą okazał się diamentopodobny węgiel DLC.

Kategoria: Blog

chromowanie

Unijny zakaz chromowania i jego konsekwencje

Elementy metalowe pokrywane warstwą srebrzystego, lśniącego jak lustro chromu przez długie lata stanowiły ważny składnik designu samochodów. Po wejściu do Unii Europejskiej Polska musiała dostosować się do ogólnych, obowiązujących na terenie wszystkich krajów unijnych, przepisów. Wiele z nich reguluje proces przetwarzania i zagospodarowywania odpadów, w tym także recykling samochodów. Opublikowana w 2000 roku dyrektywa dotycząca recyklingu złomowanych pojazdów spalinowych, w celu jego ułatwienia, ogranicza zastosowanie metali ciężkich, takich jak: ołów, kadm, rtęć i chrom. Problem dotyczy chromu 6-wartościowego, uznanego za toksyczny, a powszechnie stosowanego do taniej pasywacji. Chromowanie było powszechne również w innych dziedzinach, w tym w produkcji nierdzewnych narzędzi medycznych. Ograniczenie produkcji tego pierwiastka stawia pytanie o to, co zastąpi popularny, niedrogi metal i z czego będą powstawać antykorozyjne powłoki galwaniczne dla motoryzacji.

DLC, czyli diamentopodobny węgiel

Materiał zastępujący chrom VI już pojawił się na rynku, a nawet od pewnego czasu jest stosowany w tworzeniu powłok antykorozyjnych. Takie powłoki wykonuje się metodą plazmową, a w medycynie są one stosowane od wielu lat. Powłoki DLC (DiamondLike Carbon), poza odpornością na korozję, mają jeszcze wiele innych cennych cech, dzięki którym uważane są za technologię przyszłości.

Wyróżnia je między innymi bardzo wysoka twardość, niewiele różniąca się od tej cechującej diamenty, doskonała przywieralność do każdego metalu, a także do szkła, ceramiki, tworzyw sztucznych czy krzemu. Gotowa powłoka ma też bardzo niski współczynnik tarcia i wykazuje odporność na działanie kwasów, zasad oraz innych agresywnych środków chemicznych. Parametry i właściwości fizyczne DLC pozwalają też na wykorzystanie go do pokrywania implantów, stentów oraz narzędzi chirurgicznych, a powłoki sprawdzają się w miejscach narażonych na duże tarcie przy minimalnym smarowaniu.