Co to jest pasywacja i jaki ma cel?

Kategoria: Blog

Pasywacja to proces, przeważnie następujący po galwanizacji, dzięki któremu możemy obniżyć aktywność powłoki galwanicznej. Dzięki temu procesowi możemy podwyższyć jej odporność antykorozyjną. Przykładem mogą być elementy pasywowane po cynkowaniu. Pasywacja może być przeprowadzona również na niektórych elementach  bez powłoki galwanicznej, na przykład na aluminium.

Pasywacja naturalna a pasywacja sztuczna

Pasywacja może być procesem, który odbywa się naturalnie, bez ingerencji człowieka. Innymi słowy, metal może pasywować się sam. Przykładem może być stal nierdzewna. Ten metal pasywuje się sam pod wpływem działania tlenu z atmosfery, dzięki czemu uzyskuje  silne właściwości antykorozyjne. Nie wymaga do tego żaddnych innych działań. Jednak w wypadku innych metali niezbędna jest pasywacja sztuczna. Tu przykładem może być aluminium, które poddaje się tzw. chromianowaniu. Dopiero po tym procesie przeprowadzonym sztucznie – przez człowieka, metal otrzymuje nowe właściwości antykorozyjne.

Czym pasywacja różni się od galwanizacji?

Obróbka galwaniczna i pasywacja zasadniczo różnią się od siebie. Pasywacja jest procesem bezprądowym, nie wymaga przygotowania kąpieli galwanicznej. Co ważne pasywacja, w przeciwieństwie do galwanizacji, nie wytwarza grubej połówki na elemencie, lecz jedynie zmienia właściwości chemiczne jego warstwy wierzchniej. Co za tym idzie, ten proces nie zmienia gabarytów detalu. Pasywacja ma szerokie zastosowanie chociażby w elektrotechnice. Weźmy za przykład aluminium. Aby uzyskało ono antykorozyjna powłokę, można je poanodować lub zpasywować. Dzięki anodowaniu obniżymy jego zdolność przewodzenia prądu i zmienimy gabaryty detalu. Jeśli wyjątkowo zależy nam na zachowaniu gabarytów, aluminium lepiej jest poddać procesowi pasywacji. Jednak pasywowanie z kolei nie jest tak tak trwałe, jak anodowanie. Dlatego najczęściej proces obróbki metali wybiera się ze względu na to, jakie cechy elementu finalnie chcemy zachować, a jakie znacząco zmienić.